“The One Thing กฎแห่งสิ่งเดียว” เป็นหนังสือที่อ่านจบนานแล้ว แต่ไม่ได้เก็บเข้าชั้นจนหันไปเห็นแล้วขอแวะหน่อย 

อ่านง่าย เข้าใจง่ายฮะ… แต่เชื่อเถอะว่าในชีวิตจริง โครงสร้างออฟฟิศเรากำลังทำให้มันทำยากที่สุด

ถ้าดูจากชื่อ หลายคนคงเดาออกว่ามันคือแนวคิดให้ทำทีละอย่าง เพราะอย่างที่เราเห็นกันในงานวิจัย Multitasking คือไม่มีอยู่จริง 

มนุษย์เราไม่เคยทำหลายอย่างพร้อมกันได้ดี คนที่บอกว่าตัวเองทำได้ ก็เหมือนคนที่เปิดเบราว์เซอร์ทิ้งไว้ 20 แท็บ แล้วกดสลับไปมาด้วยความเร็วแสง สุดท้ายคุณก็อ่านไม่ได้ทุกแท็บพร้อมกันหรอก… จริงมั้ยล่ะ?

แล้วเราจะทำ “สิ่งเดียว” นั้นให้สำเร็จได้ไง? สูตรของหนังสือคือ

เลือกสิ่งนั้นให้เจอ แล้ว “บล็อคเวลา” เพื่อทำมันซะ

คำถามคือ จะเลือกงานไหนมาทำ? หนังสือให้คาถาสำคัญไว้ข้อหนึ่งฮะ

“อะไรคือสิ่งเดียวที่ฉันทำได้… ซึ่งการทำมัน จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เหลือ ง่ายขึ้น หรือไม่จำเป็นต้องทำอีกต่อไป?”

(อ่านถึงตรงนี้ หลายคนอาจจะคิดในใจว่า สิ่งเดียวที่ทำแล้วทุกอย่างง่ายขึ้นคือ

“ใบลาออก”

… เป็นกำลังใจให้นะฮะ 😅 ..อ่ะ กลับมาก่อน..​)

“สิ่งเดียว” นี้ไม่มีสูตรสำเร็จ ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพราะงั้นคุณต้องเลือกกำหนดเอาเองที่เหมาะสมกับบริบทและช่วงเวลา

แต่เดี๋ยวก่อน.. เราไม่ได้โชคดีอะไรกันขนาดนั้น (ตรงนี้และพาร์ทต่อจากนี้หนังสือไม่ได้เขียนละ)

ตัดภาพมาที่ความเป็นจริง… สมมติว่าคุณบล็อคเวลา 2 ชั่วโมงไว้ทำงานที่คิดว่า “สิ่งเดียว” นี้แหละ คุ้มค่าคุ้มเวลาของฉัน 

แต่ๆๆๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้นในออฟฟิศคืออะไร?

“เธออออ ขอ 5 นาที” “งานนี้ด่วนมาก ขอแทรกก่อนได้ไหม” “เข้าประชุมนี้หน่อยที ด่วนมาก”

นี่คือเหตุผลที่ “สิ่งเดียว” ไม่เคยเกิดขึ้นจริง 

และนั่นคือเหตุผลที่องค์กรต้องการสิ่งที่เราเรียกว่า “AIR COVER”

คำว่า Air Cover มีที่มาจากกลยุทธ์ทางทหาร

เวลาทหารราบกำลังบุกไปข้างหน้า พวกเขามีหน้าที่โฟกัสอยู่ที่พื้นดินตรงหน้า ไม่สามารถแบ่งความสนใจไประแวงว่าจะมีระเบิดหรือการซุ่มโจมตีมาจากทิศไหน 

ดังนั้น หน้าที่ของทหารอากาศ (Air Force) ที่บินอยู่มุมสูง จึงไม่ใช่แค่บินดูเฉยๆ แต่คือการ “ทำลายอุปสรรค” เคลียร์ทาง และจัดการภัยคุกคามก่อนทหารราบจะโดนสอยเรียบ

ถ้าซ้อนภาพนี้เข้ากับโลกการทำงาน: หัวหน้า คือทหารอากาศ ส่วนลูกน้อง คือทหารราบ

หัวหน้าที่มองเห็นภาพกว้างกว่า มีอำนาจมากกว่า หน้าที่หลักของคุณไม่ใช่การลงมาแย่งทหารราบยิงปืน แต่คือการให้ Air Cover

• เมื่อมีแผนกอื่นพยายามจะโยนงานแทรกเข้ามาหาลูกน้องคุณ… คุณต้องเป็นคนกางปีกแล้วพูดว่า “NO”
• เมื่อมีประชุมด่วนที่ไร้สาระโผล่มา… คุณต้องเดินเข้าไปแทน เพื่อให้ทีมได้โฟกัสกับงานตรงหน้า

จากสถิติและพฤติกรรมองค์กร… หัวหน้าที่ไม่เคยให้ Air Cover เอาแต่บินลอยไปลอยมาอยู่บนฟ้า แล้วปล่อยให้ลูกน้องข้างล่างโดนระเบิดงานด่วนบอมบ์ใส่ทุกวัน ผลลัพธ์จะมีแค่สองอย่าง: งานไม่เสร็จ หรือถ้าเสร็จ ทีมก็สะบักสะบอมจนเลือดนอง

และท้ายที่สุด “ความเชื่อใจ” จะพังทลายลง ทหารราบจะหมดศรัทธาในทหารอากาศ เพราะพวกเขารู้สึกว่าหัวหน้าไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้อง

… แต่เหมือนนกที่บินอยู่สูงๆ เพื่อคอย “ขี้” ลงมาใส่ให้งานงอกเล่นๆ เท่านั้นเอง

ตอนนี้… ถ้าคุณอยู่ในฐานะหัวหน้า ลองถามตัวเองดูสักนิดนะฮะว่า “สิ่งเดียว” ที่คุณควรจะทำในตอนนี้คืออะไร?

จะบินเล่นไปวันๆ หรือจะทำหน้าที่เคลียร์ทางเพื่อให้ทหารราบของคุณประกาศชัยชนะไปด้วยกัน?